Ge-feoht

n. A fight, battle, contest, war, preparation for war; prælium, pugna, congressio, bellum, procinctus :-- Ðæt ungemetlíce mycle gefeoht the very great battle, Ors. 1, 9; Bos. 32, 1 : Homl. Th. ii. 538, 14 : Chr. 603; Erl. 20, 15 : 868; Erl. 72, 28. Gefeoht congressio, Ælfc. Gl. 14; Som. 57, 125; Wrt. Voc. 20, 62. On dæge gefeohtes in die belli, Ps. Lamb. 139, 8. Ðú here fýsest to gefeohte thou incitest a host to battle, Andr. Kmbl. 2377; An. 1190 : 2393; An. 1198 : Elen. Kmbl. 2365; El. 1184. To gefeohte in procinctu, Ælfc. Gl. 101; Som. 77, 35; Wrt. Voc. 55, 40. Gé gehýraþ gefeoht and sace ye shall hear of battle and strife, Homl. Th. ii. 538, 2, 13 : Bt. 15; Fox 48, 15. Ðonne gé geseóþ gefeoht and twýrǽdnessa cum audiĕritis prælia et sedĭtiōnes, Lk. Bos. 21, 9 : Mt. Bos. 24, 6 : Ps. Lamb. 139, 3. Ðonne gé gehýraþ gefeohtu and gefeohta hlísan, ne ondrǽde gé eów cum audiĕritis bella et opiniōnes bellōrum, ne timuĕritis, Mk. Bos. 13, 7 : Mt. Bos. 24, 6. Miclum gefeohtum in great battles, Chr. 755; Erl. 48, 25 : L. In. 6; Th. i. 106, i, note 1. Gefehto and woeno gefehtana prælia et opiniones præliorum, Mt. Kmbl. Lind. 24, 6. [Laym. i-fiht.] ge-feoht