1 ofer-stige
m. Astonishment, extasy :--Hé cwæþ tó him sylfum: ' Nú ic wæs of ðam rihtan wege mínes ingeþances, ac betere hit biþ ðæt ic eft fare út of ðysum porte, ðý læs ðe ic tó swíðe dwelige ... gewislíce ic hér ongyten hæbbe ðæt mé hæfþ gelǽht fæste mínes módes oferstige, ðæt ic nát ná forgeare hú ic hit ðus macige,' Homl. Skt. i. 23, 551-556.