Definitions
Definitions
1 scǽnan
p. de To break:--Ðá cómon ða cempan, and sóna ðæra sceaðena sceancan tóbrǽcon. Hí gemétton Crist deádne, and his hálgan sceancan scǽnan ne dorston, Homl. Th. ii. 260, 10. Ða gemettan ne móston ðæs lambes bán scǽnan, ne ða cempan ne móston tóbrecan his (Christ's) hálgan sceancan, 282, 7. [Helmes gullen . . . sceldes gunnen scenen, Laym. 31234. Breken brade sperren, bordes scænden, 5186. Cf. (?) Icel. skeina to scratch, wound slightly.]
Runic Inscription
Runic Inscription
ᛋᚳǽᚾᚪᚾ