Streáwian

p. ode: stréwian; p. ede To straw, strew :-- Ic strewige (streáwige, streówige) sterno, Ælfc. Gr. 28, l; Zup. 165, 9. Wé streówiaþ (strewiaþ) axan uppan úre heáfda, Homl. Skt. i. 12, 38. Streáwiaþ evernenent (sternerent ?), Wrt. Voc. ii. 144, 30. Mid ðǽm hé strewede ðone weg, Past. 16; Swt. 103, 13. Sume of ðám treówum heówon and streówodon (streówedon, MS. A. : strewedon, MS. B. ) on ðone weg, Mk. Skt. 11, 8. Strewodun (streówedon, MS. A.), Mt. Kmbl. 21, 8. Streówodan, Blickl. Homl. 71, 8, 9. Ða hǽþenan byrnende gléda streáwodon, Homl. Skt. i. 23, 35. Hé hét streówian geond ða flor fela byrnende gléda, 8, 168. [Orm. strawwenn: Chauc. strawe: Prompt. Parv. strowin: Goth. straujan; p. strawida: O. Frs. strewa: O. Sax. stróedun, streidun, p. pl. . O. L. Ger. streidin sternerent: O. H. Ger. strewen, strouwen : Icel. strá.]