Definitions
Definitions
1 un-begunnen
adj. Without beginning :-- Sum ic eom is edwistlíc word and gebyraþ tó Gode ánum synderlíce, forðan ðe God is ǽfre unbegunnen and ungeendod on him sylfum and ðurh hine sylfne wunigende, Ælfc. Gr. 32; Zup. 201, 9: Wit. Voc. i. 70, 1: Homl. Th. ii. 204, 12: Homl. Skt. i. 1, 16: Homl. Ass. 25, 25. Hé wæs ǽfre unbegunnen Scyppend, Hexam. 1; Norm. 4, 3. un-begunnen
Runic Inscription
Runic Inscription
ᚢᚾ-ᛒᛖᚷᚢᚾᚾᛖᚾ