útera

cpve. útemest, útmest; spve. adj. Outer, outmost. I. of position or order :-- Seó útre wamb venter, Wrt. Voc. i. 45, 21. Gif ðæt úterre (úttere, MS. B.: útre, MS. H.) bán bið þyrel, L. Alf. pol. 44; Th. i. 92, 15. Hié forgeátan ðara útera gefeohta they forgot the foreign wars, Ors. 2, 6; Swt. 88, 24. Wurpaþ hyne on ða úttran (útteran, MS. A.: ðǽm útmestum, Lind.) þýstro mittite eum in tenebras exteriores, Mt. Kmbl. 22, 13: 25, 30 (wútmestum, Lind.). Óð tó útmeste usque ad extremum, Rtl. 55, 36. Ða útemestan ðióda the most distant nations, Bt. 19; Fox 68, 29. In útmestum in extremis, Mk. Skt. Lind. 5, 23. II. external, not of the inner man :-- Úre mann úttra noster homo exterior, Scint. 53, 20. Hú se láreów ne sceal ða inneran giémenne gewanian for ðære úterran ábisgunge (exteriorum occupatione), ne eft ða úterran ne forlǽte hé for ðære inneran ... ðý læs hé sié gehæft mid ðam úterran ymbhogan, Past. 18; Swt. 127, 8-14. For ðære úttran geornfulnesse woruldlícra dǽda pro industria exteriori, Bd. 5, 13; S. 632, 8. Ðætte wé swá lufigen ðisne úterran and ðisne eorðlícan fultum, Past. 50; Swt. 389, 2. Ða úttran weorc wǽron behealden exteriora opera observantur, Bd. 1, 27; S. 494, 30: Scint. 60, 4. Þeáh hé mé ðara úterrena gewinna gefreóde, þeáh winnaþ wið mé ða inran unrihtlustas, Ps. Th. 15, 7: Past. 18; Swt. 139, 23. Ðara úterra weorca, Swt. 127, 12: 141, 8. Þeáh ðe ic næbbe ða úttran lác, ic geméte on mé sylfum hwæt ic lecge on weófode ðínre herunge, Homl. Th. i. 584, 15. [O. Frs. útera: O. H. Ger. úzero.]