1 a-habban
p. -hæfde; subj. pres. s. -hæbbe [a from, habban to have] To abstain, restrain; abstinere :-- Ðú ne woldest ðé ahabban fram ðam húse ðæs forlorenan mannes noluisti te continere a domo ferditi, Bd. 3, 22; S. 553, 36. Ðæt Herebald eallinga hine fram ðam geflíte ahæbbe ut Herebald ab ilia se certamine funditus abstineat, 5, 6; S. 619, 4. a-habban