Scegð

m.: e; f. A light, swift vessel :-- Scægð trieris, Wrt. Voc. i. 64, 1. Sceið, 56, 13. Litel scip vel sceigð scapha vel trieris, 47, 61. Ic gean mínre scǽðe for mínre sáwle intó Hramsége healfe ðam abbode and healfe ðam híréde, Chart. Th. 598, 9. Syððan hé tó lande cymþ, ðonne forlǽt hé ðæt scyp standan; for ðam him þincþ syððan ðæt hé mǽge ǽð bútan faran ðonne mid. Eáðre mé þincþ ðeáh myd scéðþe on lande tó farande, ðonne mé þynce mid ðám eágum bútan ðære gesceádwísnesse ǽnigne creft tó geleornianne, Shrn. 175, 11-15. Scehð liburnam, navim, Hpt. Gl. 406, 51. Hér bebeád se cyng ðæt man sceolde ofer eall Angelcynn scipu wircean; ðæt is ðonne of þrým hund hídum and of x hídon ǽnne scegð (scægð, MS. D.), Chr. 1008; Erl. 141, 18. See note. Scéthas curuanas (?), Wrt. Voc. ii. 137, 52. [A word taken from the Danes. Icel. skeið; f. a swift-sailing ship of war.