定义
定义
1 æf(e)stig
Add: I. in a bad sense, envious :-- Beón andetta dæt hē æfestig sȳ, Bl. H. 65, 4. Ne sȳ hē æfestig (zelotipus), R. Ben. 121, 13. Æfstig emulus, Wrt. Voc. ii. 143, 46. Se æfæstiga mæssepreóst. Gr. D. 117, 18. Æfestiga, æfstigea, 118, 20. Hwā mæg beón ungesǣlgra donne se æfstiga (-ega, ), Past. 231, 22. Ðæs æfestigan invidi, Hy. S. 16, 3. Ne sȳn wē tō æfestige (-æst-, ), Wlfst. 253, 6. Ðā æfestgan (sefstegan, ) invidi, Past. 229, II. Æfestigra manna, R. Ben. 92, 12. Ðaelig-long;m æfstegum invidis, Past. 233, 16. II. in a good sense, zealous (against) :-- Æfstig wid ō;dra monna yfelu contra aliena vitia aemulator, Fast. 79, 12. æf-estig,æfestig
符文铭文
符文铭文
ᚫᚠ(ᛖ)ᛋᛏᛁᚷ