定义
定义
1 íþ-ness
Add :-- Swá him ðiós stillnes and ðiós iéðnes má lícað, swá him lǽs lícað ðæt ðæt hié tó gelaðode sindon quo non sunt molesta quae tenent, eo minus amabilia fiant quae vocant, Past. 351, 7. Ús wæs ánes þinges éþnes (una res fuit saluti), ꝥ se snáw leng ne wunede þonne áne tíde, Nar. 23, 21. Hié for hira ágenre iéðnesse ðæt fleóð quietem propriam spectando refugiunt, Past. 41, 10.) Þára þe ǽrest on earfoðum byð and eft on éðnesse, Ps. Th. 40 arg.: Solil. H. 44, 13, Hí maciað eall be luste and be éþmesse, Ll. Th. ii. 322, 25. Þára góda and þára ýðnessa þe God hafað gegearwod þám þe hine lufiað, Verc. Först. 101, 17.
符文铭文
符文铭文
ᛁᚦ-ᚾᛖᛋᛋ