定义
定义
1 þrafung
f. Reproof, rebuke, censure :-- Þrafunge argumenti (ex mucrone quippe percutere, est impetu apertae increpationis obviare, Past. 40; Swt. 297, 53. Se Hǽlend æteówde hine sylfne cucenne his gingrum æfter his ǽriste on manegum ðrafungum, Homl. Th. i. 294, 16. Hí (Job's friends) mid manegum ðrafungum hine (Job) geswencton, ii. 454, 21.
符文铭文
符文铭文
ᚦᚱᚪᚠᚢᛝ