定义
定义
1 út-lagian
p. ode To outlaw, banish, proscribe :-- Útlagode mann Ælfgár eorl, Chr. 1055; Erl. 189, 3: 1069 ; Erl. 207, 7. Norðhymbra útlagodon heora eorl Tostig, 1064; Erl. 194, 14. Wið ðam ðe hí ǽfre ǽlcne Denisc[n]e cyning útlagede of Englalande gecwǽdon, 1014; Erl. 150, 15. [Icel. út-lægja to banish.]
符文铭文
符文铭文
ᚢᛏ-ᛚᚪᚷᛁᚪᚾ