定义
定义
1 nán-wiht. I
add :-- Þæt hé þé nánwiht (náwiht, nóht, ) láðes ne dó ut nec tibi aliquid mali faciat, Bd. 2, 12 ; Sch. 156, 23. Nát ic nánwiht betere þonne þú ðé gebidde, Solil. H. 4, 14. Nǽniht nullam, Lk. L. 23, 14. nan-wiht
符文铭文
符文铭文
ᚾᚪᚾ-ᚹᛁᚻᛏ. ᛁ