定义
定义
1 ofer-sǽlþ, e
f. Pleasure or happiness that exceeds due bounds: -- Gif ðú wilnast ðæt ðú wel mǽge ðæt sóðe leóht sweotole oncnáwan ðú for-lǽtan scealt ídle ofersǽlþa unnytne gefeán (cf. gif ðú wilnige ðæt sóðe leóht oncnáwan áfyr fram ðé ða yfelan sǽlþa and ða unnettan, Bt. 6; Fox 14, 32) tu si vis cernere verum, gaudia pelle, Met. 5, 27. ofer-sælþ
符文铭文
符文铭文
ᚩᚠᛖᚱ-ᛋǽᛚᚦ, ᛖ