定义
定义
1 rápincel
n. A cord, string, rope :-- Rápincel funiculus, Cant. M. ad fil. 9. On rápincle tódáles in funiculo distributionis, Blickl. Gl. : Ps. Spl. 77, 60. Rápincel funiculum, 104, 10. Mín rápincel ðú ásmeádest funiculum meum investigastis, Ps. Lamb. 138, 2. rapincel
符文铭文
符文铭文
ᚱᚪᛈᛁᚾᚳᛖᛚ