定义
定义
1 ríca
m. A powerful person, ruler :-- Feórðan dǽles ríca tetrarcha, Lk. Skt. 3, 1 : 9, 7. Nán ðara cyninga ðe cumaþ æfter mé, oððe ealdorman oððe óðer ríca, Chart. Th. 243, 13. Wulf biþ se unrihtwísa ríca ðe bereáfaþ ða eádmódan, Homl. Th. i. 242, 3. Hé nolde ólæcan ǽnigum rícan mid geswǽsum wordum, ii. 514,13. Ðonne gesihst ðú ða unrihtwísan cyningas and ða ofermódan rícan bión swíðe unmihtige, Bt. 36, 2; Fox 174, 27.
符文铭文
符文铭文
ᚱᛁᚳᚪ