Explorar por letra
Elegir idioma
Entrada del diccionario de inglés antiguo

Spanan

Volver a la letra S
Definiciones

Definiciones

1 definiciones

1 spanan

p. spón, speón; pp. spanen To allure, entice, lure, decoy, attract, urge:--Spenst illicias, Hpt. Gl. 524, 9. Spones inlicias, Wrt. Voc. ii. 47, 7: 87, 26. I. in a good sense, (a) with a preposition marking the direction of aim:--Ðú spenst (spænst, Cott. MS.) mé on ða mǽstan sprǽce and on ða earfoþestan tó gereccenne ad rem me omnium quaesitu maximum vocas, Bt. 39, 4; Fox 216, 14. Swá earn his briddas spænþ tó flihte sicut aquila provocans ad volandum pullos suos, Deut. 32, 11. Ðá hé spón his hiéremen tó ðære geðylde cum patientiam discipulis suaderet, Past. 33, 5; Swt. 222, 8. Ðá ðá hé his apostolas spón of ðissum andweardan tó ðæm écan cum ad venturam discipulos ex praesenti provacaret, 46, 5; Swt. 351, 11. Speón (spón, Cott. MSS.), 17, 8; Swt. 121, 2. Speón, Andr. Kmbl. 1194; An. 597. Ǽlcne man spane hé of synnum let him draw every man from sins, L. Edg. C. 16; Th. ii. 284, 14. Ða spone (spane, Cott. MSS.) ðe his ðeáwa giémaþ tó ryhte spectatores suos ad sublimia invitet, Past. 14, 2; Swt. 83, 2. Hé sende his englas ús hám tó spananne tó him exhortantes angelos misit, 52, 4; Swt. 405, 34. (b) with a clause:--God hine spænþ ðæt hé tó him gecierre Deus ad se redire persuadet, Swt. 407, 10. Hí hine speónnan and lǽrdon ðæt hé ða fóre ðurhtuge eum id perficere suadebant, Bd. 5, 19; S. 637, 26. Span ðú hine georne ðæt hé ðíne láre lǽste, Cd. Th. 36, 22; Gen. 575. Cwæð, ðæt hine his hige speóne, ðæt hé trymede getimbro, 18, 17; Gen. 274. II. in a bad sense, (a) with a preposition:--Hine spænþ his mód tó unnyttum weorce, Past. 4; Swt. 37, 18. Deófol hine on wóh spaneþ, Salm. Kmbl. 1002; Sal. 502: 990; Sal. 496. Hí spanaþ ðé tó ðínre unþearefe, Bt. 7, 2; Fox 18, 9. On ðæm weorce ðe hine ǽr nán willa tó ne spón quo non trahit desiderium, Past. 33, 1; Swt. 215, 10. Hió speón hine on ða dimman dǽd, Cd. Th. 43, 2; Gen. 684. Hé mid listum speón idese on ðæt unriht, 37, 12; Gen. 588. Hí (the conspirators against William) speónan ða Bryttas heom tó, Chr. 1075; Erl. 213, 14. (b) with a clause:--Hé hiene spón ðæt hé on Umenis unmyndlenga mid here becóme quem, ut Eumenem de insperato opprimat, perurget, Ors. 3, 11; Swt. 146, 7. [O. Sax. spanan; p. spón: O. Frs. spona: O. H. Ger. spanan; p. spuon suggerere, suadere, persuadere: cf. Icel. spenja; p. spandi to allure.]
Palabras similares

Palabras similares

Inscripción rúnica

Inscripción rúnica

ᛋᛈᚪᚾᚪᚾ

Posible inscripción rúnica en futhark anglosajón

Abreviaturas utilizadas

Abreviaturas utilizadas

Abreviaturas comunes

Ger.
German
Icel.
Icelandic
L.
Latin
O. Frs.
Old Frisian
O. H. Ger.
Old High German

Obras y autores

An.
Andreas (OE poem)
Andr.
Andreas (OE poem)
Bd.
Bede, Historia Ecclesiastica (OE translation)
Bt.
Boethius, De Consolatione Philosophiæ (OE translation by Alfred)
C.
Corpus Christi College MS
Cd.
Codex Diplomaticus Saxonici (Kemble)
Chr.
Anglo-Saxon Chronicle
Erl.
Earle, J. (editor)
Fox
Fox, Samuel (Modern English translator of Boethius)
Gen.
Genesis (OE poem)
Ors.
Orosius, Historiarum (OE translation by Alfred)
Past.
Alfred's Pastoral Care (Gregory's Cura Pastoralis)
S.
Sievers, E. (editor/scholar)
Sal.
Psalms of Solomon (OE)
Swt.
Sweet's Anglo-Saxon Reader
Th.
Thorpe, Benjamin (editor)
Voc.
Vocabulary
Wrt.
Wright, T. & Wülcker, R. P., Anglo-Saxon and Old English Vocabularies
Ver todas las fuentes