Scearu

f. I. a cutting, shaving:--Scaro tonsura, Wrt. Voc. ii. 70, 18. Gif preóst sceare misgýme beardes oððe feaxes, L. N. P. L. 34; Th. ii. 294, 27. II. a shearing of sheep:--Férde Laban tó his sceápa sceare ad tondendas oves, Gen. 31, 19. III. the ecclesiastical tonsure. ad tondendi gratiam (in 'oratio ad capilaturam'), Rtl. 97, 4: 95, 31. Ðá wǽron scorene ealle munecas and sacerdas on ðone béh ScePetres sceare, Bd. 5, 21; S. 643, 29. Tó reogollícum þeáwe rihtra Eástrena and scyre ad ritum Paschae ac tonsurae canonicum, 5, 22; S. 643, 38. Tó scare, 5, 22; S. 643, 38, note. Hér Eádberht Norþhymbra cining féng tó scære, Chr. 757; Erl. 53, 6. Ðæt hié heóldon ða ciriclecan scare, 716; Erl. 44, 19. Hé sceare onféng, Bd. 3, 18; S. 546, 10: 5, 19; S. 636, 26. Ða sceare onfón, 5, 21; S. 643, 22. Hé onféng preósthádes scare, Shrn. 50, 27. Ða ðe beóþ gehádode fram Scyttiscum bisceopum oððe fram Bryttiscum, ða ðe sceare nabbaþ swá óðre cyriclíce preóstas, L. Ecg. P. Addít. 5; Th. ii. 232, 17. Wé lǽraþ ðæt ǽnig gehádod man his sceare ne helige, L. Edg. C. 47; Th. ii. 254, 12. IV. a share,