Definitions
Definitions
1 un-tweólíce
adv. I. undoubtedly, indubitably, certainly :-- Smyre ðone seócan; untweólíce ðú hyne álýsest, Lchdm. i. 302, 4. Hé grípð untweólíce ðæt behátene ríce, Homl. Th. i. 360, 25: Homl. Ass. 97, 184. Heó getácnode untweólíce ða hálgan gelaðunge, 114, 412. Untwílíce, Ælfc. T. Grn. 3, 39. Se Sunu is gást and hálig untwýlíce, Homl. Th. i. 282, 30. Untwýlíce ðú líhst, 378, 6. Ða ungeleáffullan untwýlíce forwurðaþ on écnesse, ii. 60, 15: 110, 27: Basil admn. 4; Norm. 44, 12: 5; Norm. 46, 18. II. without feeling doubt, with certainty :-- Ealle ða geleáffullan fæderas sǽdon untwýlíce and geþwǽrlehton on ðam ánum, ðæt God gescypð ǽlces mannes sáwle, Homl. Skt. i. 1, 85. un-tweolice
Runic Inscription
Runic Inscription
ᚢᚾ-ᛏᚹᛖᚩᛚᛁᚳᛖ