Hungrig
Słownik Anglo-Saski Staroangielski Boswortha i Tollera - hungrig
Zgodnie ze Słownikiem Staroangielskim:
- hungrig
- adj. Hungry, famished :-- Gewát se wilda fugol hungri, Cd. 72; Th. 88, 10; Gen. 1463. Ðæm hungrige esurienti, Rtl. 5, 22. Gif ðú ðissere hungrige ceasterwaran gehelpest if thou helpest this starving town, Th. Ap. 9, 18. Hungrig esuriens, Mt. Kmbl. Lind. 25, 37. Hý him hungrige ymb hond flugon, Exon. 43 a; Th. 146, 13; Gú. 709. Ða hungrian, Ps. Th. 106, 8. Hungrium, 35: 131, 16. Hungregum tó frófre, Soul Kmbl. 224; Seel. 116. [Orm. hunngriȝ: O. H. Ger. hungarag impastus, esuriens, famelicus: Ger. hungerig, hungrig.] hungrig