Definições
Definições
1 snoru
f. A daughter-in-law:--Snoro nurus, Wrt. Voc. ii. 115, 3: 83, 83. Snoru, 73, 52: 60, 49: i. 52, 10. Snoru, snora, Ælfc. Gr. 11; Zup. 79, 18. Swegr on hyre snore and snoru on hyre swegere, Lk. Skt. 12, 53. Sca Maria is Godfæder snoru and Godes suna módur and háligra sáuwla sweger, Shrn. 118, 6. Hió genom hiere snore, Alexandres láfe, Ors. 3, 11; Swt. 148, 18. [O. Frs. snore: O. H. Ger. snura: Icel. snor.] snoru
Inscrição rúnica
Inscrição rúnica
ᛋᚾᚩᚱᚢ