1 bí-genge
n. Practice, worship :-- Bígenge cultus, An. Ox. 5153. On ídol wé áspendað bígencge inane expendimus studium, Scint. 2, 1. Þá bígengu (neomenias) þæs níwan mónan wé ná ne healdaþ, An. Ox. 40, 34. Bodiað bígenga (studia) his, Ps. Spl. 9, 11.