1 bytme
f. I. the keel of a ship :-- Bythne carina, Wrt. Voc. ii. 103, 5. Bytne, 13, 36. Bytme, i. 63, 39. Hí sǽton ufan on þǽm wætre swá swá scipes byðme (bytme déð, ), þonne hit fleóted on streáme, Mart. H. 118, 20. Hé sæt ofer þǽre bytman þæs scipes, Gr. D. 347, 23. II. the head of a dale. Cf. Icel. botn :-- On byttman díc, C. D. i