定义
定义
1 cantel
a piece of wood placed obliquely to support a rafter ( ? in N. E. D.) :-- Ǽrest man ásmeáð þæs húses stede, and eác man ꝥ timber beheáwð, and þá syllan man fægere gefegð, and þá beámas gelegð, and þá ræftras tó þǽre fyrste gefæstnað and mid cantlum underwriðað, Angl. viii. 324, 10. [From Low Lat. cantellus.] cantel
符文铭文
符文铭文
ᚳᚪᚾᛏᛖᛚ