定义
定义
1 deófol-seócnes
f. Devil sickness, possession with the devil; dæmŏnium = δαιμόκιoν :-- Deófolseócnessa us synd on ðínum naman underþeódde dæmŏnia subjiciuntur nobis in nomĭne tuo, Lk. Bos. 10, 17. Sumne we gesáwo on ðínum naman deófolseócnessa útadrífende vidĭmus quemdam in nomine tuo ejicientem dæmŏnia, Mk. Bos. 9, 38 : 16, 17 : Lk. Bos. 9, 49 : 38, 32. He sealde him mihte ofer ealle deófolseócnessa dedit illis virtatem super omnia dæmŏnia, Lk. Bos. 9, 1. Ðe hæfdon deófolseócnesse habentes dæmŏnia, Mt. Bos. 8, 28. Deófolseócnysse he hæfþ dæmŏnium habet, Lk. Bos. 7, 33. Deófulseócnysse dæmŏnium, Mt. Bos. 11, 18. Ðe ða deófulseócnyssa hæfdon qui dæmŏnia habuĕrant, 8, 33. Deófelseócnyssa dæmŏnia, 4, 24. deofol-seocnes
符文铭文
符文铭文
ᛞᛖᚩᚠᚩᛚ-ᛋᛖᚩᚳᚾᛖᛋ