定义
定义
1 feónd-seóc
adj. Fiend-sick, demoniac; dæmŏniăcus :-- Ðætte seó ylce eorþe mihte to hǽle feóndseócra manna and óðra untrumnyssa ut ipsa terra ad ăbĭgendos ex obsessis corpŏrĭbus dæmŏnes grātiæ salutāris hăbēret effectum, Bd. 3, 11; S. 535, 35. feond-seoc
符文铭文
符文铭文
ᚠᛖᚩᚾᛞ-ᛋᛖᚩᚳ