定义
定义
1 ge-tihtan
p. te To incite, urge, persuade :-- Ic getihte hundas míne instigo canes meos, Coll. Monast. Th. 21, 15. Getiht suasum, Ælfc. Gr. 26; Som. 28, 53. Getiht instigatus, præmonitus, compunctus, Hpt. Gl. 420. ge-tihtan
符文铭文
符文铭文
ᚷᛖ-ᛏᛁᚻᛏᚪᚾ