定义
定义
1 hand-bana
m. A murderer, homicide, one who slays with his own hand [αυtonos;τόχειρ], Beo. Th. 925; B. 460: 2665; B. 1330: 4997; B. 2502. [O. Sax. hand-bano: Icel. hand-bani the actual slayer.] hand-bana
符文铭文
符文铭文
ᚻᚪᚾᛞ-ᛒᚪᚾᚪ