定义
定义
1 hecg, hegg
; f. A hedge, fence :-- In ðá hegce wið westan ðá cotu ; ondlonges hegce, C. D. iii. 52, 25. Ǽt ðǽre lange hegge ænde, 385, 7. Bebbanburh wæs ǽrost mid hegge betýned, and þár æfter mid wealle, Chr. 547 ; P. 16, 20. [O. H. Ger. hecka, hegga : Ger. necke.] Cf. hæg, hege, and next word. hecg,hegg
符文铭文
符文铭文
ᚻᛖᚳᚷ, ᚻᛖᚷᚷ