定义
定义
1 lícung
f. Pleasing, pleasure, gratification :-- Ðætte hié for ðære lícunga ðære heringe ðe hié lufigeaþ eác geþafigen ða tælinge ut dura admittunt favores, quos diligunt, eliam correptiones recipiant, Past. 41, 4; Swt. 303, 19. Wel gedafonaþ ðætte ða gódan recceras wilnigen ðæt hié monnum lícigen, forðæm ðætte þurh ða lícunga hí mǽgen gedón ðætte hiera Dryhten lícige ðæm folce, 19, 3; Swt. 147, 7. Ne sylþ Gode lícungæ his non dabit Deo placationem suam, Ps. Spl. T. 48, 7. Lícongum libitos, Wrt. Voc. ii. 52, 34. licung
符文铭文
符文铭文
ᛚᛁᚳᚢᛝ