定义
定义
1 reón
mourning, lament :-- Woldan wérigu wíf wópe bimǽnan æþelinges deáþ, reóne bereótan, Exon. Th. 459. 27; Hö. 6. Cf. rýn. reon
符文铭文
符文铭文
ᚱᛖᚩᚾ