定义
定义
1 sár-wracu
gen. -wræce; f. Sore tribulation:--Nis ðǽr synn ne sacu ne sárwracu (sár wracu ?), Exon. Th. 201, 11; Ph. 54. Swá ðæt éce líf eádigra gehwylc æfter sárwræce sylf geceóseþ, 224, 27; Ph. 382: 274, 2; Jul. 527. sar-wracu
符文铭文
符文铭文
ᛋᚪᚱ-ᚹᚱᚪᚳᚢ