按字母浏览
选择语言
古英语词典条目

Sicet[t]ung

返回字母 S
定义

定义

1 定义

1 sicet[t]ung

f. A sigh, sob, heavy or short breathing, sighing :-- Siccetung suspirium, Wrt. Voc. i. 19, 34. Siccitung singultus, 46, 19. Mé ðiós siccetung hafaþ ágǽled, ðes geocsa, Met. 2, 4. Mín geár wǽron on sicetunga and on gestæne (in gemitibus), Ps. Th. 30, 11. Sicetunge singultu, Hpt. Gl. 514, 66. In sicettunge and geoxunge in singultum, Wrt. Voc. ii. 46, 8. Getogene sicetunge ducta suspiria, Hpt. Gl. 511, 41. Heófunga sicetungum lamentorum singultibus, 472, 57. Siccitungum, 504, 63. Hé angsumlíce siccetunga teáh swá ðæt hé ear-foþlíce orðian mihte he drew his breath painfully and heavily, so that he could hardly breathe, Homl. Th. i. 86, 8. Hé wearþ ðá gesícelod and siccetunga teáh of niwellícum breóste on bedde licgende he fell ill and drew sighs from the bottom of his heart, as he lay in his bed, Homl. Skt. i. 7, 65. sicettung
相似词汇

相似词汇

符文铭文

符文铭文

ᛋᛁᚳᛖᛏ[ᛏ]ᚢᛝ

可能的年轻符文铭文

使用的缩写

使用的缩写

作品与作者

Met.
Metres of Boethius (OE poem)
Ps.
Psalms (OE)
Th.
Thorpe, Benjamin (editor)
Voc.
Vocabulary
Wrt.
Wright, T. & Wülcker, R. P., Anglo-Saxon and Old English Vocabularies
查看所有来源