按字母浏览
选择语言
古英语词典条目

Side-ful

返回字母 S
定义

定义

1 定义

1 side-ful

; adj. I. of good behaviour or manners, honest, modest, virtuous, sober :--Sideful pudicus, Wrt. Voc. i. 51, 33. Se árfæst snoter eádmod sidefull séfre clǽne wæs qui pius, prudens, humilis, pudicus, sobrius, castus fuit, Hymn. Surt. 137, 1. Sidefull mann and mid þeáwum gefrætwod, Homl. Th. i. 596, 31. Sideful pudica, casta, Hpt. Gl. 439, 16. On ánre tíde twá mǽdencild cumaþ, and biþ ðæt án syde-full and ðæt óðer sceandlíc, Homl. Skt. i. 5, 280. Sidefulre pudicae, castae, Hpt. Gl. 428, 48. Ða heáhfæderas wǽron sidefulle on þeáwum and sýferlíce lybbende, Homl. As. 37, 327. Wé witon ðæt manega sydefulle clericas (many honest clerks) nyton hwæt byþ quadrans, Anglia viii. 306, 27. II. of dress, sober, modest, decorous :--Mid háligre drohtnunge and sidefullum gyrlan, Homl. Th. i. 546, 25. [Sannte Marȝe wass shammfasst & daffte & sedefull, Orm. 2175.]
相似词汇

相似词汇

符文铭文

符文铭文

ᛋᛁᛞᛖ-ᚠᚢᛚ

可能的年轻符文铭文

使用的缩写

使用的缩写

作品与作者

Orm.
Ormulum (ME text by Orm)
Th.
Thorpe, Benjamin (editor)
Voc.
Vocabulary
Wrt.
Wright, T. & Wülcker, R. P., Anglo-Saxon and Old English Vocabularies
查看所有来源