定义
定义
1 snotorlíce
adSnotorlíce sapienter, Ps. Lamb. 46, 8. Snotorlíce (snotur-, Rush.) l wíslíce sapienter, Mk. Skt. Lind. 12, 34. Uton ðás þing geþencean swíþe snotorlíce & wíslíce, Blickl. Homl. 97, 1. Snotorlíce academice, Wrt. Voc. i. 61, 27. Ne hýrde ic snotorlícor guman þingian, Beo. Th. 3689; B. 1842. [O. H. Ger. snotarlíhho: Icel. snotr-liga.]
符文铭文
符文铭文
ᛋᚾᚩᛏᚩᚱᛚᛁᚳᛖ