Streám

m. A stream, current, flowing water; in the plural used of the sea in poetry :-- Streám vel wǽto irriguum, Wrt. Voc. i. 28, 9. Streám fluens, ii. 149, 68: alveus, i. 54, 26. Streám, streúm rema, reuma, Txts. 92, 855. Streámum, streaumum, streúm torrentibus, 103, 2036. Hí on ðæs streámes brycge ábysgade wǽron . . . Scs UNCERTAIN Albanus eode tó ðære burnan . . . ðá sóna árúgode se streám fluminis ipsius occupabat pontem . . . Sanctus Albanus accessit ad torrentem . . . illico siccato alveo, Bd. 1. 7; S. 478, 8-13. Hé wolde ða eá mid sunde oferfaran, ac hiene se streám fordráf, Ors. 2, 4; Swt. 72, 30. Ymbútan ðone weall is se mǽsta díc, on ðæm is iernende se ungefóglecesta streám fossa extrinsecus late patens, vice amnis circumfluit. Swt. 74, 18. Ealle ða gewítaþ swá swá wæteres streám, Blickl. Homl. 59, 20. Forðon seó stów on ófre ðæs streámes (super ripam fluminis) wæs geseted, wæs his gewuna ðæt hé on ðone stream eode and hine on ðam streáme sencte, Bd. 5, 12; S. 631, 18-22. Humbre streámes Humbrae fluminis, 1. 25 ; S. 486, 17. On Trenton streáme in fluvio Treenta, 2, 16; S. 519, 31. Temese streáme Tamense fluvio, 2, 3; S. 504, 16: 2, 14; S. 518, 15. Gehlade áne cuppan fulle forð mid ðam streáme, Lchdm. iii. 74, 14. Hát gefec-cean ongeán streáme healfne sester yrnendes wæteres, 12, l. Sing ðis on yrnendum wætere, and wend ðæt heáfod ongeán streám, 70, 8. Ondlang ðæs streámes . . . ondlang ðæs Doferdæles ongeán streám tó Wícforda, Cod. Dip, Kmbl. vi. 218, 29. Streámas stódon, Cd. Th. 206, 29; Exod. 459. Streámas wundon, Beo. Th. 430; B. 212. Wǽgas grundon, streámas styredon, Andr. Kmbl. 747; An. 374. Reáde streámas the waters of the Red Sea, Cd. Th. 196, 23; Ex. 296. Seajte streámas, Exon. Th. 206, 2; Ph. 120. Streámas, sealtýþa gelác, 308, 4; Seef. 34. [O. Frs. strám: O. Sax. stróm: O. H. Ger. stroum, strúm alveus, amnis, torrens: Icel. straumr.]