按字母浏览
选择语言
古英语词典条目

Tihtan

返回字母 T
定义

定义

1 定义

1 tihtan

p. te To charge a person (acc.) with an offence:--Tyhte intentabat, Hpt. Gl. 519, 76. Hé hæfþ gelǽd fulle láde æt ðan unrihtwífe ðe Leófgár bisceop hyne tihte he has completely cleared himself of the offence with which the bishop charged him, Chart. Th. 373, 33. Gif man óðerne sace tihte, L. H. E. 8; Th. i. 30, 11: 10; Th. i. 30, 17: L. Win. 22; Th. i. 42, 3: 23; Th. i. 42, 6: 24; Th. i. 42, 10, 11. [Cf. O. H. Ger. in-zihtón criminari: Ger. be-zichten, -zichtigen to accuse.]
相似词汇

相似词汇

符文铭文

符文铭文

ᛏᛁᚻᛏᚪᚾ

可能的年轻符文铭文

使用的缩写

使用的缩写

常用缩写

Ger.
German
L.
Latin
O. H. Ger.
Old High German

作品与作者

Th.
Thorpe, Benjamin (editor)
查看所有来源