定义
定义
1 tilian. III 1 b
add: Ælfc. T. Grn. 20, 20. III 2 a. add :-- Hí swídost ǽlces gedweldes tiledon. Hml. S. 23, 364. Ðæt hé hine selfne ne forlǽte, ðǽr hé óðerra freónda tilige ne proximos juvando se deserat, Past. 463, 4. IV. add: to strive for :-- Wá ðám mannum þe eorðlicum spédum tiliað and strýnað, Verc. Först. 120, 16. VII 1. add :-- Hé tiolode men forlǽran, Past. 233, 22. VII 3. add :-- Hé for þǽra æfweardra gemynde tilode, ꝥ hé gebǽde pro absentium memoria curavit exorare, Gr. D. 311, 4. Ðeáh hí self teladon ðæt hí óðre men ne dwellen. Past. 449, 24. Tilian wé georne ꝥ wé þonne gemétte synd on gódum weorcum, Verc. Först. 130, 6.
符文铭文
符文铭文
ᛏᛁᛚᛁᚪᚾ. ᛁᛁᛁ 1 ᛒ