定义
定义
1 tó-féran
p. de. I. to go in different directions, go off separately :-- Ǽr fires Drihtnes leorningcnihtas tóférdan, ealswá heom beboden wæs (cf. Mk. 16, 15), Wulfst. 21, 5: Homl. Th. i. 318, 3. II. to disperse (intrans.) :-- Ðá ðæt gafol gelǽst wæs, ðá tóférde se here wíde swá hé ǽr gegaderod wæs, Chr. 1012; Erl. 147, 27. Hí geswicon ðære getimbrunge and tóférdon geond ealne middangeard, Homl. Th. i. 22, 25 : 3'8, 21. Hí tóférdon tó fyrlenum lande on swá manegum gereordnm swá ðæra manna wæs, Ælfc. T. Grn. 4, 12. [Ða apostoli er þon þet heo toferden, O. E. Homl. i. 93, 8. O. H. Ger. ze-fuoren.]
符文铭文
符文铭文
ᛏᚩ-ᚠᛖᚱᚪᚾ