定义
定义
1 un-wíslíce
ad :-- Unwíslíce insipienter, Past. 15; Swt. 93, 21: Elen. Kmbl. 586; El. 293. Ðá beseah Lothes wíf unwíslíce underbæc, Gen. 19, 26. Ðisse ádle fruman mon mæg yþelíce gelácnian, and æfter unéð, gif hió bið unwíslíce tó lange forlǽten, Lchdm. ii. 232, 18. [O. H. Ger. un-wíslícho inmature.] un-wislice
符文铭文
符文铭文
ᚢᚾ-ᚹᛁᛋᛚᛁᚳᛖ