定义
定义
1 under-diácon
m. An under-deacon, a sub-deacon :-- Underdiácon subdiaconus, Wrt. Voc. i. 42, 26: Rtl. 194, 9. Subdiaconus is sóðlíce underdiácon, se ðe ða fatu byrð forð tó ðam diácone, and mid eádmódnysse þénaþ under ðam diácone æt ðam hálgan weofode mid ðám húselfatum, L. Ælfc. C. 15; Th. ii. 348, 9. under-diacon
符文铭文
符文铭文
ᚢᚾᛞᛖᚱ-ᛞᛁᚪᚳᚩᚾ