按字母浏览
选择语言
古英语词典条目

Wagian

返回字母 W
定义

定义

1 定义

1 wagian

p. ode To move (intrans.). I. to wag, wave, shake, move backwards and forwards :-- Hé mihte hearpian ðæt se wudu wagode, Bt. 35, 6; Fox 166, 32. Ða wudubeámas wagedon and swegdon, Dóm. L. 7. Wagedan búta, Exon. Th. 436, 25; Rä. 55, 6. Hreád ðæt wagende, Mt. Kmbl. Rush. 12, 20. II. of that which threatens to fall, to shake, totter :-- Hornsalu wagiaþ, weallas beofiaþ. Exon. Th. 383, 10; Rä. 4, 8. Wagaþ, áslád and gefióll labat, Wrt. Voc. ii. 50, 62. Weagat, 112, 43. Wagiende nutabunda, 77, 75: 60, 57. Ðý wagigendan nutabunto, 83, 71. III. to shake, be loose, nec dentes illius moti sunt. Deut. 34, 9. Wið tóþa sáre and gyf hý wagegen (wagigan, wagion, ). Lchdm. i. 126, 15. [Ðe se is eure wagiende, O. E. Homl. ii. 175, 19. Deor gunnen waȝeȝen UNCERTAIN (pleoye, 2nd MS.), Laym. 26941. O. H. Ger. wagón to be moved.]
相似词汇

相似词汇

符文铭文

符文铭文

ᚹᚪᚷᛁᚪᚾ

可能的年轻符文铭文

使用的缩写

使用的缩写

常用缩写

Ger.
German
L.
Latin
O. H. Ger.
Old High German

作品与作者

Bt.
Boethius, De Consolatione Philosophiæ (OE translation by Alfred)
Exon.
Exeter Book
Fox
Fox, Samuel (Modern English translator of Boethius)
Mt.
Gospel of St. Matthew (OE translation)
Th.
Thorpe, Benjamin (editor)
Voc.
Vocabulary
Wrt.
Wright, T. & Wülcker, R. P., Anglo-Saxon and Old English Vocabularies
查看所有来源