定义
定义
1 wan-sǽlig
adj. Unblest, miserable, evil :-- Grendel, wonsǽlig wer, Beo. Th. 210; B. 105. Wineleás, wonsǽlig genimeþ him wulfas tó ge-féran. Exon. Th. 342, 24; Gn. Ex. 147. In ðisse wonsǽlgan worulde lífe, 158, 33; Gú. 919. Weras wansǽlige mé (Christ) slógon and swungon, Andr. Kmbl. 1925 ; An. 965. Wonsǽlige, Elen. Kmbl. 953 ; El. 478. Fróde sace sémaþ, sibbe gelǽraþ, ða ǽr wonsǽlge áwegen habbaþ, Exon. Th. 334, 24; Gn. Ex. 21. Werum wansǽligum (the Jews), Elen. Kmbl. 1952 ; El. 978. wan-sælig
符文铭文
符文铭文
ᚹᚪᚾ-ᛋǽᛚᛁᚷ