定义
定义
1 wiglian
p. ode To practise divination or sorcery :--Wīgliaþ stunte men menigfealde wīgelunga on disum dæge æfter hǣd;enum gewunan, swylce hī magon heora līf gelengan, oþþe heora gesundfulnysse. Homl. Th. i. 100, 19. Ne sceal nān cristen mann nān þincg be dám mōnan wīglian, Lchdm. iii. 266, 17. [M. Du. wijchelen.
符文铭文
符文铭文
ᚹᛁᚷᛚᛁᚪᚾ