Witodlíce

adv. I. certainly:--Witodlíce (amen) ic secge eów, Mt. Kmbl. 26, 21. Wéne ic ful swíðe and witodlíce, Exon. Th. 461, 5; Hö. 30. II. with a somewhat indefinite sense, translating many Latin words, indeed, surely, truly:--Witodlíce (wotetlíce, Lind.) autem, Mt. Kmbl. 1, 21. Wiototlíce, Lind. 2, 3. Wutedlíce (wutudlíce, Rush.), Mk. Skt. Lind. 2, 10. Witodlíce enim, Mk. Skt. 1, 38. Wiotudlíce ergo, Jn. Skt. Rush. 18, 3. Witedlíce etenim, Ps. Spl. 15, 6. Witudlíce, Angiia xiii. 365, 3. Witodlíce igitur, Gen. 4, 11: Mt. Kmbl. 12, 28: inquam, Kent. Gl. 945. Wutudlíce itaque, Jn. Skt. Rush. 18, 4. Witodlíce nam, Anglia xiii. 386, 302: quippe and nempe, Ælfc. Gr. 38; Zup. 227, 2: quidem, Mt. Kmbl. 9, 37. Witedlíce, Ps. Spl. 34, 23. Uutetlíce, Mt. Kmbl. Lind. 26, 24. Witudlíce quoque, Anglia xiii. 397, 459: utique, 366, 19. Wutudlíce, Jn. Skt. Rush. 14, 28. Witodlíce vero, Mt. Kmbl. 8, 24. Wiotudlíce, Mk. Skt. Rush. 1, 8. Witodlíce videlicet, Anglia xiii. 387, 318. Wietodlíce, Past. 35; Swt. 239, 20. [O. H. Ger. wizzodlícho quidem.] witodlice