Mis-dǽd

f. A mis-deed; evil action, transgression, offence, injury :-- Míne misdǽda bióþ simle beforan mé delictum meum coram me est semper, Past. 53, 2; Swt. 413, 18. God him geunne ðæt his góde dǽda swýðran wearþan ðonne misdǽda, Chr. 959; Erl. 121, 6. Gif hund mon tóslíte æt forman misdǽde geselle vi scill ... Gif æt ðissa misdǽda hwelcere se hund losige ... Gif se hund má misdǽda gewyrce, L. Alf. pol. 23; Th. i. 78, 3-6. Menn scamaþ for góddǽdan swýðor ðonne for misdǽdan, Wulfst. 164, 16. Forsyngod þurh mænigfealde synna and þurh fela misdǽda, 163, 20: L. Eth. vi. 52; Th. i. 328, 15: L. Alf. pol. 14; Th. i. 70, 16. Gif hwá lengctenbryce gewyrce ... þurh ǽnige heálíce misdǽda, L. C. S. 48; Th. i. 404, 1. [Goth. missa-déds: O. L. Ger. mis-dát delictum: O. Frs. mis-déd: Da. mis-daad: O. H. Ger. missa-, mis-tát offensio, delictum, culpa, injuria: Ger. misse-that.] mis-dæd