Rýan

Entrée du dictionnaire vieil-anglais

Rýan

Entrée du dictionnaire vieil-anglais

Partie du discours: (?), rýn (cf. Mots connexes: rýnan) ǽlc folc

Définitions

1 rýan

for similar form of infinitive þýn); p. rýde To roar, rage :-- Hwý rýð (rýnþ? quare fremuerunt gentes? Ps. Th. 2, 1. Seó leó gif heó blódes onbirigþ heó gemonþ ðæs wildan gewunan hire eldrana onginþ ðonne rýn and hire racentan slítan (cf. the corresponding passage in the Metres : Onginþ racentan slítan, rýn, grymetigan, Met. 13, 29) si cruor horrida tinxerit ora, resides olim redeunt animi, fremituque gravi meminere sui, laxant nodis colla solutis, Bt. 25; Fox 88, 13. [Cf. O. H. Ger. rohón rugire, Grff ii. 431.]

Inscription runique

ᚱᚣᚪᚾ

Inscription runique possible en futhark anglo-saxon

À propos

Le projet Dictionnaire vieil-anglais vise à fournir un dictionnaire consultable complet pour le vieil-anglais (anglo-saxon).

Il comprend des abréviations, des œuvres \u0026 auteurs, et des inscriptions runiques authentiques.

Support

Liens rapides

Copyright © 2026 Dictionnaire vieil-anglais
"Fornjóts synir eru á landi komnir"