定义
定义
1 stellan
p. stealde; pp. steald. I. to give a place to, set, place :-- Hé óðrum yfele bisene stelep, Past. 28; Swt. 191, 12. Hwelce bisena hé ðǽr stellende wæs, Ors. 2, 2; Swt. 64, 24. II. to take a place(?), to stand :-- Ðonne cumaþ upplíce eoredheápas stiþmægen ástyred styllaþ embútan eal engla werod écne behlǽnaþ ðone mǽran Metod (cf. ðonne cumaþ ealle engla þreátas stíðe ástyrode standaþ ábutan eall engla werod écne ymbtrymmaþ ðone mǽran kyning, Wulfst. 137, 14) tum superum subito veniet commota potestas, coetibus angelicis regem stipata supernum, Dóm. L. 114. [Laym. stalde; p.: A. R. stolde; p.: O. Sax. stellian: O. H. Ger. stellen.]
符文铭文
符文铭文
ᛋᛏᛖᛚᛚᚪᚾ