1 brýd-gifta
pl. f. Espousals, nuptials :-- Ǽr ðám dæge mínra brídgifta ic eom besmiten, Ap. Th. 2, 14. Brýdgifta, 17. Brídgyftum (beweddedum brédgiftum, Hpt. Gl. 439, 20) pactis sponsalibus, An. Ox. 1398. [Gelíc þám kynge þe makede hys sunes brídgyfte (nubtias), Mt. 22, 2.] bryd-gifta