Définitions
Définitions
1 hátheort-nes
f. Wrath, anger, fury, rage, fervour, zeal :-- Ðeós hátheortnys hic furor, Ælfc. Gr. 9, 21; Som. 10, 26. Ðis synt ða ídelnyssa ðisse worlde ... hátheortnys ... hæ sunt vanitates hujus mundi ... furor ..., L. Ecg. P. i. 8; Th. ii. 174, 33. Sió hátheortness ðæt mód gebringþ on ðæm weorce ðe hine ǽr nán wills tó ne spón mentem impellit furor, quo non trahit desiderium, Past. 33, 1; Swt. 215, 8. Ðonne wyrþ ðæt mód beswungen mid ðam welme ðære hátheortnesse then is the mind scourged with the heat of anger, Bt. 37, 1; Fox 186, 21. Hú gesceádwís se reccere sceal bión on his hátheortnesse quæ esse debet rectoris discretio fervoris, Past. 21; Swt. 151, 6. Fýr ys onæled on mínre hátheortnisse a fire is kindled in mine anger, Deut. 32, 22. Forlǽt yrre and hátheortnesse desine ab ira et derelinque furorem, Ps. Th. 36, 8: Homl. Th. i. 360, 3. hatheort-nes
Inscription runique
Inscription runique
ᚻᚪᛏᚻᛇᚱᛏ-ᚾᛖᛋ